Merhaba,
Bu sözcük ne zaman dilime düşse beraberinde "Hüzün" sözcüğü de geliverir aklıma.29 Haziran 1 Temmuz tarihleri arasında Gökçeadadaydım . Güzel insanlarla birlikte güzel bir gezi oldu.İşte orda hüzne merhaba dedim.Bir zamanlar- çok değil 40 yıl kadar önce- oralarda pek çok Rum yaşarmış.Tepeköy,Dereköy, Bademli, Zeytinli, Kayaköy ve İmroz..Şimdi yalnızlar..Sokaklarında başıboş keçiler dolaşıyor.Hele Dereköy , beşbin kişinin yaşadığı çok güzel bir köymüş.Köyün kocaman bir okulu, çamaşırhanesi,iki sineması,iki kilisesi,çarşısı ,tiyatrosu varmış.Hepsi derin bir yalnızlıktalar şimdi. Ve giderek ölüyorlar..O ölüme köyde bir kaç yaşlı Rum tanıklık ediyor.İnatla direniyor Dereköy.Ben yeniden yaşayacağına inanıyorum nedense kalbim öyle istiyor.Gökçeadanın adı hüzün, Gökçeadanın adı ayrılık ve Gökçeadanın adı yalnızlık..
